Okulda Dogumgunu Partisi

Cuma, Eylül 21, 2007

18 Eylul oglumun dogumgunuydu. Bu kez pasta alip,
okulunda arkadaslariyla kutladik dogumgununu.
 Okulun ikinci gunu olmasina ragmen, Ege ve 
arkadaslari o kadar guzel kaynasmislar ki, hepsi cok mutluydular ve her biri Ege icin resim cizip hediye hazirlamislardi.
Ben aksam kahvaltisi saatinde pastayi goturdum.


Burada siraya gidip el yikamaya ve cis yapmaya gidiyorlar.




Arkadaki sari sacli cocuk Ege'nin kankasi. Sabah karsilasinca birbirlerine sarilip, selamlasiyorlar..


Benim oglum yuzunu kuruluyor:)



Diger cocuklar el yikama islerini bitirene kadar ogretmen sarki soyletiyor ufakliklara.





Ve buyuk an!!!
Ege'ye sik bir ceket bulunuyor hemen, gunun onemine istinaden.
Hep bir agizdan happy birthday to you sarkisi soyleniyor..



Pastadaki muma dikkatinizi cekerim. Diego aski o kadar buyuk ki, mumu Dieogo desenli.



Ben fotografcilik gorevimi yerine getirip hemen eve dondum. Zira Ege cektigim her filmden sonra 'anne bakayim, getir' deyip duruyordu.




Turkiye Fotograflari 1

Pazar, Eylül 16, 2007

Tasindik, yerlestik, islerin buyuk cogunlugu bitti ama buralara fotograf ekleme isi yine cok gecikti.. Affiniza siginiyorum bu yuzden. Makinadaki filmleri bilgisaraya yukleyememe sorunu yasiyorum, hatirlarsaniz masaustu makinayla zaten neredeyse 1 yildir yapamiyordum, simdi laptop ile de olmuyor. Bir bilgisi olan varsa paylasir mi benimle?

Yarin sabah Ege okula basliyor. Gecen gun bosluk olan iki okula gittik beraber. Ben konusurken Ege hemen havalara girdi tabii. Basladi hemen ' mami you go hom, plizzzz' demelere. Kadin saskin saskin bize bakiyor, ilk kez goruyorum oyle birsey diyor. Neyse, konustuk, hallettik, bizimki hic cikmaya niyetli degil. Oturdum bir koseye, sanki kirk yillik arkadaslarmis gibi oynuyor diger cocuklarla.  Sonunda ikna oldu ama gozyaslariyla ayrildik okuldan. Bugun canta ve Sonic kitabi aldi, yarin okula goturecegim diyor..
Hevese bakar misiniz? Umarim bu hep boyle gider:)



Ege ve Yagmur'un guzel halleri..








Pastaya mum uflemek sirayla, once dogumgunu cocugu babamiz, ardindan Yagmur ve Ege. Fotograflar cekilirken ve dilimlenirken yuzlerdeki sabirsiz ifadeler herseyi anlatiyor sanirim.











Merhaba

Pazartesi, Eylül 03, 2007

Uzun bir aradan sonra merhaba arkadaslar..
Muhtesem Turkiye tatilimiz bitti, evimize donduk. Yolculuk yorgunlugunu atmadan hazirlanip yollara dustuk... Yeni yasayacagamiz sehre dogru.
3,5 gun kadar suren yolculuk sonunda Edmonton'a yani simdi bulundugumuz sehre geldik. Tasinma telasi biraz yavasladi, evimize yerlestik ama yapacak hala bir suru is var. Oncelik yeni cevremizi taniyip Ege'ye bir yuva aramak olacak.
Bizden simdilik haberler boyle. Yakinda daha uzun yazilar ve tariflerle burada olacagim..
Guzel ve renkli gunler diliyorum..
Sevgiyle...

Bizim Guzeller

Salı, Temmuz 10, 2007

Maden suyunu bir cocuk sevebilir mi??
Ege her turlu siviyi katılara tercih ettiginden olsa gerek onu da cok sevdi. Elinden zor aldık..



İste bizim guzeller.. Masa basında okey partisi oldugundan miniklerde kendi caplarında egleniyorlar.


Guzel Yagmur'um teyzesine poz vermeyi cok seviyor..

Ege ve Yagmur'um

Cuma, Haziran 22, 2007

Gecen aksam Yagmur guzelim bana butun kıyafetlerini sergiledi, yazlık, kıslık ne varsa.. En sevdiklerini. Oyle tutup gostererek degil hem de. Bayagı bir gecit toreni sundu. Bir tavırlar, bir edalar ki sormayın. Daha 3 yasinda olduguna inanamazsınız.
Guzelliginden mi, aklından mı sozetsem, yedigi dondurmayı benimle paylasmak istemedigi icin, icinde bocek var, guzel degil diye gecistirmesinden mi bahsetsem, bagıra bagıra okul icin hazırladıkları turkuleri sarkıları dans figurleriyle sergilemesinden mi bilemiyorum.
Muhtesem bir sey. O kadar da akıllı ki verdigi cevaplara sasırıp kalıyorum. En guzeli de Ege'yle cok iyi anlasmaları (arada minik surtusmeleri saymazsak :)) ) ve Ege'ye turkceyi cok kısa surede iyice ogretmesi.

Kıyafet isi bitmis olmalı ki, bizimkilerin sesi kesildi. İceri girip bakınca Yagmur'un yatagında debelendiklerini gordum. Hanımın uzerinde de son olarak gosterdigi kıslık kadife elbisesi var!!

Buyrun efendim fotograflar..










Okul Bahcesindeki Guzeller

Pazartesi, Mayıs 14, 2007

Bu kez bizim guzellerden bahsetmeyecegim.

Bu guzeller okulumuzun bahcesini neredeyse 3 haftadir mekan tutan yabani kazlar.
Yukarda gorunense 8 yavrulu bir aile. Yavrularin guzelligine bakar misiniz??

Ilk zamanlar birakin fotograf cekmeyi yanlarina bile yaklastirmiyorlardi. Simdilerde ise tenefus ve yemek aralarinda yanimizdalar. Artik yabanilikten cikip evcillestiler:)
Gecen sabah agacin dalina tunemis bir kartal once ortalikta dolanan sincaba gozunu dikmisti. Sehir icinde ilk kez kartal goren ben sasirip kalmistim. Sincap son surat kacinca yavrulara cevirmis gozunu ki, onlara dogru ucmaya basladi. Anne ve baba zaten etraflarindan bir saniye olsun ayrilmiyorlar. Kartali gorunce ikisi birden diklenip karsi koymaya hazirlandilar, kartalsa yanlarindan teget gecip uzaklasmak zorunda kaldi. Ege ve ben bakakaldik oylece.


Iyice insana alisinca, etrafimizda gezinip insanlarin verdigi biskuvileri afiyetle yiyorlar. Gecen gun Ege'de elindeki krakerin tamamini baska bir kaza yedirdi:)
Annesi gibi hayvanlari cok seviyor benim oglum:)

Anneler Gunumuz Kutlu Olsun:)

Cumartesi, Mayıs 12, 2007

Tum annelerin, anne adaylarinin anneler gununu kutluyorum..

ANNECIGIM

Annecigim seni ben
Çiçeklerden, yemisten
Sari saçli bebekten
Canimdan çok severim.

Gitme hep yanimda kal
Beni kollarina al
Pembe gülden daha al
Yanagindan öperim...

Melahat UGURKAN

ANNEMIZE TÜRKÜ

Günesin alasi çok
Her evin çilesi çok
Analar çeker yükü
Kimsenin bilesi yok.

Gelin çiçek derelim
Yollarina serelim
Sevgi dolu türkülerle
Annemize verelim.

Çocuga bakar anne
Evine tapar anne
Gece gündüz çalýsýr
Yarini yapar anne.

Anamiz baþimizda
Her ögün asimizda
Ananin emegi var
Her iyi isimizde...

Muammer SUN

ANACIGIM

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl
Kaç geceler bana ninni söylerdi
Hasta olunca oydu başucumda bekleyen
Biraz yorulmayayım, üzülmeyeyim, hemen
Alır kucağına okşardı, saçlarımı öperdi.

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl
Uzun kış geceleri masal masaldı
Güzel çoban kızları, iyi kalpli sultanlar
Bir suyun akışı gibi geçip gitti zamanlar
Şimdi ne o dünkü çocuk, ne de o masal kaldı.

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl
Yıkayan oydu mürekkep lekeli parmaklarımı
Akşam biraz geciksem yollara düşerdi
Sokağa çıkarken «Yavrucuğum üşütme» derdi.
Hemen bir kazak örerdi biraz boş kaldı mı.

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl
Bilirim yine kalbinde yerim anacığım
Selam sana Anneler Günü İstanbul*dan
Yeni dönmüşçesine bir akşam okuldan
Vefalı ellerinden öperim anacığım.

Ümit Yaşar Oğuzcan

Vatandaslik Sinavi Maceralari:)

Cuma, Mayıs 04, 2007

Merhaba Dostlar:)

Dun vatandaslik sinavina girdim. Sagolsun Sermin'cigim benim yaramaza bakacakti ama hava guzel olunca hadi hep beraber gidelim dedik ve iki yaramaz bidikla uzun ve yorucu bir gun gecirdik:)

Biciriklarn fotograflarini Sermin ben sinavdayken cekmis. Gerci 5 dk suren bir sinav oldu ama kimlik kontrolu o kadar uzun surdu ki, arkadasim 2 saate yakin bakicilik yapmak zorunda kaldi. Ben geldigimde her iki bicirikta uykuya dalmisti:)

Sinavdan cikisimi bekleyen Sermin benim fotografimi cekti, hani oyle salina salina gelen benim:)
Yakin goruntum biraz kotu, Sermin'e sinavi anlatacagim diye yuzum tuhaf cikmis:)


Sermuncugum buradan da sana tesekkur edeyim, hakkini helal et:) Sagolasin.. Insallah senin de boyle pozlarini cekeriz pek yakinda:)
Opuyoruz sizleri:)

Okul Arkadaslarim

Pazar, Nisan 29, 2007

Sagolsun Sermin gecen gun makinayi okula getirdi ve bizim guzellerin fotograflarini cekti. Ben de bu sayede birkac fotograf yayinlabiliyorum:)
Naz'da bizim okullu oldu:) Yemek arasinda Ege'yle berbaer o kadar guzel oynuyorlar ki, mululuklarinda cogu kez ayrilmak bile istemiyorlar. Benim haylaz bazen pek orali olmasa da eve giderken, yolda ayrildigimizda aksama dek Naz diye sayikliyor..



Jump, jump.... O kadar cok enerjileri var ki, nereden buluyorlar, anlayamiyorum:)




Fistigim Naz.

Iki guzelin arasinda bir yakisikli:)

Ama gozdesi her zaman Naz....



Okulun en yakisiklisi olmaya aday:)

Ege ve Puzzle

Çarşamba, Nisan 18, 2007

Ne yazik ki fotograflar uzun suredir yayinlanmayi bekliyorlar.
Fotograf makinamdaki filmleri masa ustu makinaya yukleyemiyorum, uzun bir suredir. Simdiye kadar aldiklarimi da esimin makinasinda yukleyip oyle yayinliyordum, o da 1 aydir burada olmadigindan yayinlayacak fotograf ne yazik ki yok:)
Guldugume bakmayin, uzuluyorum ama makinaya format atmak falan gerekiyor.Ben de internet ve birkac program disinda hic anlamam makinadan. Esim gibi birisi oldugundan is basa hic dusmedi de ondan:)
Neyse bir bos vakitte yeniden bakacagim, dualarla fotograf makinasinin cd sini yeniden yukleyip deneyecegim. Umarim bu sefer olur...


Efendim, Rabia'cigim sormus nerelerdeyim diye. Buradayim, iyiyim, ama biraz zamansizlik (biliyorum hep bu sebebim, ama gercekten bahane degil:) ) biraz miskinlik mi demeli, yazamadim. Halbuki yazacak, anlatacak ne cok sey var...



Yukarda gordukleriniz birkac gun TV mizin ustunu suslediler. Ege'nin yeni oyuncagi, adi neydi, puzzle mi desem, neyse.. Cok sevdik, gunlerce mesgul etti bizi.

Simdilerde kutusunda beklemedeler, yeniden gozde olmayi bekliyorlar...

Bu da benim tarafimdan yapilmis tekerlekli kopek!!!


Ama goruldugu gibi Ege cok sevdi:)

Havalar isiniyor. Bugun de bol ruzgarli ve bulutlu bir gun gecirdik. 9 dereceymis guya ama sabah buz gibiydi. Hafta sonu hava durumu 21 derece olacak diyor:)) Yuppi.. Futbol topumuz hazir, parkimizda aylardir bizi bekliyor:) Biz de gunesi bekliyoruz, gulen yuzunu bir gosterse...

Bol gunesli gunler diliyoruz sizlere....



Mesaj

Pazar, Nisan 08, 2007

Cok sevdigim dedemi gecen sali kaybetmisim ve ben persembe gunu ogrendim. O gece gecmek bilmedi ve gozumun onunden onun melek yuzu, yasadiklarimiz, hatiralarim bir bir gecti. Kabullenmesi cok guc ama tek tesellim hayatini evlatlari ve torunlariyla birlikte dolu dolu yasamis olmasi.

Ilk sene Turkiye'ye gittigimde bebek Ege'mi yanindan bir an bile ayirmak istememisti. Bu yaz da gelecegimi duyunca cok sevinmisti ama ne yazik ki kismet degilmis..
Bu sebeble yazilarima biraz ara verdim, hafta sonu elim bilgisayara varmadi..

Buyumek ve hayati kabullenmek kayiplar yasadikca cok agir geliyor. Keske hep cocuk kalsaydim ve dedemin bahcesini her Usak'a gittigimde aksamlara kadar arsinlamaktan, elimize verdigi supurgelerle koca avluyu uzun uzun supurmekten yorulsam, baga giderken o elinde bastonuyla onde, biz arkada, orada yiyecegimiz her cesit uzumlerin hayalini kurabilsem.

Allah sevdiklerimizi, geride kalanlari bize bagislasin..